‘Ik doe het wel alleen’. Hoe vaak schieten dit soort woorden onuitgesproken door je hoofd? Je denkt dat je sterk en talentvol bezig bent, maar het tegendeel is waar. Voor een doorgewinterde doe-het-zelver zijn deze woorden een belangrijk signaal: het is tijd voor hulp!
Ben jij en doe-het-zelver? Yvette van Dok beschrijft enkele types en geeft daarna enkele waardevolle tips!
Soms lees je over onderzoeksresultaten die zo voor de hand liggend zijn dat het belachelijk lijkt dat daarnaar onderzoek is gedaan. Zoals bijvoorbeeld de vraag of dieren pijn voelen. Alsof een wezen dat geen ‘au’ roept en niet klaagt of naar de dokter rent geen pijn zou voelen. Ik vraag me dan af of onderzoekers door al dat binnen zitten gedurende hun studie zijn vergeten wat ze als kind al wisten en meevoelden: een dier heeft soms pijn en soms voelen we mee.
Toch is dergelijk onderzoek zinvol, want op basis van wetenschappelijk bewijs kunnen maatregelen worden voorgesteld en afgedwongen die nodig zijn voor dierenwelzijn.
Iets anders waarvoor ook de bewijzen zich opstapelen is dat natuur heel gezond voor ons is.
Nu komen echt de weken van schoolmusicals, diploma-uitreikingen en afscheid nemen van docenten. Zo was ik zelf laatst bij een diploma-uitreiking. De speeches die ik daar hoorde, maakten indruk. Vooral omdat ze voortkwamen uit talent.
Meer dan 250 afgestudeerden zouden die middag hun certificaat krijgen voor hun harde en geslaagde werken aan de Bachelor University College Amsterdam. Ik dacht dat wordt een lange zit, echter de hele middag heb ik met rode (en gespitste) oortjes zitten luisteren.
Hoezo? Er kwamen namelijk geweldige voorbeelden voorbij van speeches vanuit talent. Deze docenten deden dit totaal op hun eigen manier, met als gevolg: het publiek hing aan hun lippen. Ik geef je de twee mooiste voorbeelden.
Misschien is het omdat ik in een bepaalde bubbel verkeer, maar het valt mij al jaren op dat er zoveel aanbod is op het gebied van leiderschapsontwikkeling. De inhoud van zo’n traject lijkt erg veel op wat 30 jaar geleden onder de noemer bewustzijnsontwikkeling of persoonlijke groei werd aangeboden: Je eigen patronen leren kennen, zelfbewustzijn vergroten, eigen koers varen, etc. Vroeger was het doel een meer tevreden mens zijn en tegenwoordig is het: meer impact maken, effectiever leider/manager zijn. Ik vraag me af of zo’n training makkelijker te verkopen is omdat werkgevers wél willen betalen voor het ontwikkelen van je leiderschap maar niet voor het ontwikkelen van je persoonlijkheid of bewustzijn.
Ik loop in de Jufferswaard, de Uiterwaarden bij Renkum tussen de papierfabriek en de Noordberg.
Ik sta stil. Hier ben ik, hier ben ik geworteld. Ik houd me de laatste jaren bezig met hoe ik de verbinding met het land, de levende wezens en andere wezens, zoals rivieren, beekdalen en bossen meer kan voelen. Ik vraag me af of er wederkerigheid in mijn relatie met die wezens is. Ervaren zij mijn aanwezigheid? Of misschien zelfs: Kennen zij mij? Zou het kunnen dat ze op voor ons ondoorgrondelijke wijze ons ervaren en herkennen, zoals ik hen ken en herken via mijn zintuiglijke ervaring? De dansende beuk bij de ingang van de Ommuurde tuin. De zinnelijke wulpse beuk met al haar (of zijn?) rare uitsteeksels, plooien en dode takken in de buurt van de Beekdalhoeve om er maar een paar te noemen. Herkennen zij mij?, mijn sfeer misschien? Na zoveel tientallen jaren elkaar passeren.
Ik sta stil. Hier ben ik, hier ben ik geworteld.
Het is bijna lente! De dagen worden al langer, de temperatuur stijgt, de vogels krijgen het steeds drukker en de natuur staat klaar om te exploderen. Tijd voor flinke scheut lente energie voor je talent. Hierbij een paar vreugdevolle ingrediënten.
Nieuwe contacten
De lente is een mooie tijd voor een nieuwe liefde. Of op zijn minst om een oude vriendschap weer nieuw leven in te blazen. Wie is je beste lente kandidaat voor een zonnige afspraak? Denk niet te lang na, zoek snel contact.
Klik vooral door voor de andere ingrediënten!
In mijn werk heeft het begrip verbinding altijd centraal gestaan, verbinding met je zelf en verbinding met de ander. Enerzijds hebben we behoefte aan autonomie waardoor er ruimte voor eigenheid, verbinding met jezelf ontstaat en anderzijds de behoefte aan verbinding met anderen en aan ‘er bij horen’. Die twee basisbehoeften staan soms op gespannen voet met elkaar.
Ik denk dat het gebrek aan verbinding met onszelf, met anderen, met de natuur, met ons verleden en onze toekomst ziekmakend is. Zolang we die band niet voelen, in ere herstellen en vanuit dat besef leven voelen we ons onbeschermd, ongesteund en uit verbinding; We zijn als pinda’s zonder schil.
In november verscheen de tweede herziene uitgave van het boek 'Voorlevers' van Jelleke de Nooy-van Tol. Het boek biedt een overzicht van initiatieven in Nederland en Vlaanderen op het gebied van systeemtransitie. In deze column wil ik een vrouw herdenken die ook voorlever was. Ze heeft de afgelopen jaren mijn denken over transitie en activisme beïnvloed. Het is Joanna Macy en ze overleed in juli 2025 op 96-jarige leeftijd.
Joanna Macy schreef het boek 'Active Hope' liet mij zien dat het verdriet of de boosheid die ik soms voel over geweld, vernietiging van leefomgeving, de oneerlijke verdeling tussen arm en rijk, heel terechte gevoelens zijn die niet ‘weg gemediteerd’ hoeven te worden. Zij nodigt me uit die gevoelens te doorleven en er, in plaats van in machteloosheid te blijven hangen, iets mee te doen.
De afgelopen jaren waren een donkere periode in mijn leven, die me ook wel veel gebracht heeft. Alles wat ik kon, wat ik deed, wat ik dacht te weten en dacht te zijn was van mij afgeschild. Zonder schil was het enige dat overbleef het leven zelf. Het is wonderbaarlijk dat ik weer zoveel, bijna alles, kan en dat vervult me met dankbaarheid.
Dat ik dit schrijf is niet alleen om iets over mezelf te vertellen. Datgene wat doorslaggevend is geweest voor mijn herstel is universeel voor alle moeilijke fasen in het leven en daarmee voor het hele leven.
Wat mij hielp om hierop te vertrouwen is kijken naar de natuur.
Een sabbatical nemen. Jezelf een vrije periode gunnen die langer duurt dan een vakantie. Doen waar je zin in hebt. Een tijd van input voor jezelf, in plaats van output voor anderen. Dat klinkt heerlijk en is als een cadeautje voor je talent.
Maar… Voor mensen die gewend zijn aan een drukke baan, met bijbehorende doelen, is een sabbatical niet altijd gemakkelijk. Want een sabbatical betekent onzekerheid: je bent overgeleverd aan jezelf. Het is een tijd zonder vaste structuur en deadlines. Je maakt geld op in plaats van dat je het verdient. En hoe staat het met je werk na je sabbatical?
Iedere maand brengen zij een boodschap met een knipoog over vrouw, studie, werk, balans werk & privé en natuurlijk Wageningen.
Na mijn studie aan de WUR heb ik 15 jaar in Latijns Amerika, Azië en Afrika gewoond en gewerkt. In 2003 ben ik teruggekomen in Nederland en ben hier mijn eigen bedrijf Co-Motion Consult gestart, gericht op talent en bedrijfsontwikkeling.
De ‘Briljante Onderneemster’ is ons internationale programma, specifiek voor vrouwelijke MKB onderneemsters elders in de wereld.
Ik schrijf graag en veel. Ik schrijf dagelijks om dossiers van mijn cliënten bij te houden, maar ik kruip ook soms gepassioneerd achter het toetsenbord als ik iets lees in de krant waar ‘niets van klopt’ of waar iets heel belangrijks aan ontbreekt. Ik maak jullie graag deelgenoot van gebeurtenissen in mijn werk en dagelijks leven en mijn reflecties daar op.
