Ik loop in de Jufferswaard, de Uiterwaarden bij Renkum tussen de papierfabriek en de Noordberg.
Ik sta stil. Hier ben ik, hier ben ik geworteld. Ik houd me de laatste jaren bezig met hoe ik de verbinding met het land, de levende wezens en andere wezens, zoals rivieren, beekdalen en bossen meer kan voelen. Ik vraag me af of er wederkerigheid in mijn relatie met die wezens is. Ervaren zij mijn aanwezigheid? Of misschien zelfs: Kennen zij mij? Zou het kunnen dat ze op voor ons ondoorgrondelijke wijze ons ervaren en herkennen, zoals ik hen ken en herken via mijn zintuiglijke ervaring? De dansende beuk bij de ingang van de Ommuurde tuin. De zinnelijke wulpse beuk met al haar (of zijn?) rare uitsteeksels, plooien en dode takken in de buurt van de Beekdalhoeve om er maar een paar te noemen. Herkennen zij mij?, mijn sfeer misschien? Na zoveel tientallen jaren elkaar passeren.
Ik sta stil. Hier ben ik, hier ben ik geworteld.