Op dit moment vindt de klimaattop, de COP, plaats in Polen.  Het onderwerp is “changing together”.  Men hoopt tot concrete afspraken te komen om de temperatuurstijging nu echt onder de 1,5 of 2 graden te houden. Ik heb daar altijd wat moeite mee: nu al zijn er overal op de wereld extra en ergere rampen. Droogtes, overstromingen, stormen worden verergerd door het klimaat. Als de temperatuur stijgt wordt dit nog erger. Eigenlijk zou er helemaal geen stijging meer moeten zijn.

In mijn werk bij Cordaid werk ik al sinds 2004 aan rampen risico reductie (community managed disaster risk reduction). We zijn hiermee begonnen in de semi aride en aride gebieden in Kenya en Ethiopië. Inmiddels is het programma in een 10-tal landen actief. Het is een methode om beter voorbereid te zijn op droogtes, maar ook op andere door het klimaat verergerende rampen. Dorpen analyseren zelf waarom ze kwetsbaar zijn voor rampen en klimaatverandering, ze maken plannen om hier beter mee om te kunnen gaan. Plannen die ze zelf kunnen uitvoeren. En waar nodig vragen ze hulp bij overheid of particuliere organisaties.  De activiteiten variëren van “hurricane shelters” in Bangladesh, tot regenwateropvang of het invoeren van meer droogte-resistente gewassen of vee in de hoorn van Afrika.

Om meer te bereiken zijn we 8 jaar geleden samen gaan werken in de Partners voor Resilience. Hieraan nemen 5 organisaties deel, ieder met een enorm netwerk in Afrika, Azië en Latijns-Amerika, en een ruime ervaring met klimaatverandering, natuurbeheer en rampenpreventie.

Behalve op dorpsniveau werken we ook met nationale overheden zoals de Nederlandse overheid of de overheid van Zuid Sudan. En met wereldwijd opererende organisaties zoals UNFCCC en UNISDR, de klimaat- en disaster risk reductie organisatie van de Verenigde Naties.  We hebben bijvoorbeeld bijgedragen aan het adviseren over klimaatadaptatie en disaster risk management wetten in Zuid Sudan en Uganda; we werken samen met de burgemeester van Jakarta aan het verbeteren van een sloppenwijk.

De Partners voor Resilience organisaties zijn nu ook aanwezig in Polen. Ze vragen aandacht voor klimaatadaptatie, voor het ondersteunen bij het aanpassen aan klimaatverandering voor de meest kwetsbare groepen.  Mensen die in de rampgevoelige gebieden leven.  Geïnteresseerden kunnen meer hierover lezen op www.partnersforresilience.nl.

Ook privé probeer ik mijn steentje bij te dragen. Het huis is geïsoleerd, ik let erop dat ik mijn verwarming eerder om laag zet, ik eet vrijwel geen vlees meer en ik reis vaak met de trein. Maar of het genoeg is???

Intussen heb ik, eerlijk is eerlijk, enorm genoten van het prachtige voor- en najaar en deze warme zomer. Gewoon in Nederland.

Sasja Kamil,
VWI bestuurslid