Na een paar jaar ziekte en herstel begin ik langzaamaan mijn werk weer op te pakken. De afgelopen jaren waren een donkere periode in mijn leven, die me ook wel veel gebracht heeft. Alles wat ik kon, wat ik deed, wat ik dacht te weten en dacht te zijn was van mij afgeschild. Zonder schil was het enige dat overbleef het leven zelf. Ik had long covid en ik wist dat ik daar niet dood aan ging, maar mijn oude leven was voorbij. Ik kon niet meer werken, niet meer sporten en in de moeilijkste tijd lag ik 18 uur per dag op bed; mijn kinderen kwamen wel eens, maar dan zonder partner want 2 mensen op bezoek zou te veel zijn geweest. Het voelde doods. Het pad naar herstel moest ik nog vinden en effenen, dat gaat nog steeds door. Doordat het dal zo diep was en ik er ook weer uit aan het komen ben, heb ik een groot vertrouwen in de veerkracht van de mens gekregen. Het is wonderbaarlijk dat ik weer zoveel, bijna alles, kan en dat vervult me met dankbaarheid.
Dat ik dit schrijf is niet alleen om iets over mezelf te vertellen. Datgene wat doorslaggevend is geweest voor mijn herstel is universeel voor alle moeilijke fasen in het leven en daarmee voor het hele leven. Het leven verloopt in ritmes waarin periodes van voorspoed en geluk zich afwisselen met periodes van moeite, onbehagen, verdriet of pijn. Zoals in- en uitademen, dag en nacht, zomer en winter, etc. Als we zouden ophouden met vasthouden aan hoe het was en vertrouwen dat er na een moeilijke tijd weer een andere periode aanbreekt….. Als we zouden kunnen loslaten dat we weer ‘de oude’ moeten worden…. Als we zouden weten dat er diep van binnen iets in ons is, dat oneindig veel krachtiger is en geneigd tot herstel, tot ontwikkeling en wasdom…. Dan …. dan zou het veel makkelijker zijn om mee te bewegen met de stroom, ons niet te verzetten tegen hoe het nu, op dit moment, vandaag met ons is.
Wat mij hielp om hierop te vertrouwen is kijken naar de natuur. Als een boom getroffen wordt door de bliksem en er is nog leven, dan groeit er altijd weer een loot omhoog en als ie maar de tijd krijgt dan is die loot na vele jaren opnieuw een krachtige volwassen boom. En grappig genoeg een voorbeeld uit mijn groentelade: De bleekselderij die ik gekocht heb, heeft bijna geen blaadjes en helemaal geen wortels meer en toch groeit er nadat die daar een paar dagen gelegen heeft, altijd een stengeltje naar het licht. Dat vind ik het toppunt van veerkracht. Ik weet dat iets in mij ook wil doorgaan, leven, groeien. Waar het precies naar toe gaat, dat kan ik maar beter loslaten. Een jonge vrouw van 25 jaar word ik in elk geval niet meer. Het werk wat mij te doen staat is dat ‘iets’, dat levensprincipe, die drang tot voortstuwend leven, die natuurlijke gang van zaken zoveel mogelijk ruim baan geven en alles in mij wat dat in de weg staat opruimen.
Jikke Verhulst
Gelijk opgaand met mijn herstel groeit ook de, door het hart ingegeven, drive om andere mensen die worstelen met de golven van het bestaan bij te staan. Je bent welkom om iets te vragen, opmerken of bespreken. Mijn mailadres is jikkeverhulst@xs4all.nl
