Ook in de hoek van idealisme en transitie kan leiderschap worden ontwikkeld. Even googlen leert me dat er transitie leiderschap en spiritueel leiderschap bestaat. Het kan allemaal tegen hoge kosten getraind worden zolang het woord leiderschap er óók maar bij staat. Ik voel weerstand bij dat woord.
Als ik om me heen kijk dan denk ik dat deze wereld meer dienstbaarheid nodig heeft. Mensen die onbaatzuchtig het geheel dienen.
Als ik dit argument in een discussie inbreng krijg ik te horen dat het nu juist de bedoeling is van de leiderschapstrainingen dat leiders beter het geheel gaan dienen. Maar waarom heet het dan niet zo? Bestaat het woord dienaarschap eigenlijk? De autocorrectie van Microsoft Word kent het niet.
Ik wil me graag wagen aan een definitie: Dienaarschap als het vermogen te luisteren en in stilte de gaten in het sociaal-ecologisch weefsel te dichten en onze kwaliteiten te gebruiken om iets in stand te houden dat groter is dan wijzelf.
Misschien zijn daarvoor geen trainingen nodig. Er zijn zoveel mensen die zulke dingen doen: de oude buurvrouw bijstaan nadat ze gevallen is, elke week fluiten bij de plaatselijke voetbalclub, padden in de paartijd over een drukke weg zetten, etc. etc.
En toch ... ik kan me zo een paar leiders voor de geest halen die wel een dienaarschapstraining kunnen gebruiken.
Jikke Verhulst
