Column: Jubilaris

Het 25-jarig jubileum van mijn jaarclub vierde ik enkele weken geleden met een heerlijke reis naar Ibiza. Ooit begonnen we samen in Wageningen  en vormen sindsdien een fijne 13-koppige vriendinnengroep. We ondernemen allerlei gezellige activiteiten en gaan elke vijf jaar een week lang met elkaar op stap. Een vakantie vol plezier waar regelmatig nostalgische  gevoelens door de oude troelen worden besproken. Vijfentwintig jaar geleden! Die eerste studiejaren, met die vele indrukken en die grote leerervaringen en die charismatische prof en alle kansen die je met beide handen aangreep! De beste herinneringen kwamen natuurlijk boven.
Eenmaal terug van de jaarclubvakantie bezocht ik de receptie van een jubilaris die al 40 jaar voor onze organisatie werkt. Het werd meer dan borrelpraat, vanwege een  interessante kwestie. Vraag: Wat maakt dat je met veel enthousiasme en genoegen terugdenkt aan een baan? Is dat het goede imago van de organisatie of de sfeer in het bedrijf? Is dat de financiële beloning of zijn dat de werkomstandigheden? Zijn dat de contacten, de collega’s misschien? Of toch het product of de dienstverlening, de core business van het bedrijf of de organisatie? 
Met een twinkeling in zijn ogen antwoordde de jubilaris dat hij met veel genoegen terugkijkt op de eerste jaren bij onze organisatie. Hij kreeg  volop kansen om nieuwe dingen te leren en er werd flink gepionierd  in de groeiende organisaties van de zeventiger jaren. De volgende ‘respondenten’ in mijn onderzoekje  voelden zich net als de hoofdpersoon op de receptie en jubelden over die eerste baan, met die vele indrukken en die grote leerervaringen en die charismatische baas en alle kansen die je met beide handen aangreep! De beste herinneringen kwamen boven.
Worden mensen niet gewoon gemotiveerd door een goede match tussen persoon en organisatie, professionaliteit en een goed salaris, vroeg ik mezelf nuchter af. Na de uitgebreide borrelpraat,  moet ik toch constateren dat de ondervraagde personen wat mij betreft allemaal gelijk hebben. De beste herinneringen komen boven. Geen twijfel mogelijk. Ik voel me jubilaris!

Joke Erasmus-Kooiman