Column: Lijfspreuk van een carrièrevrouw

Vlak voordat ik eind jaren tachtig afstudeerde in Wageningen, was ik een paar dagen in New York. Dolend in zo’n enorme kaartenwinkel/ gadgetstore zag ik behalve verjaardagskaarten, ook posters met prachtige wijsheden en populaire slogans. Eentje bleef me aanstaren. Daar zat iets in, vond ik. Dus kocht ik het zalmroze exemplaar. Leuk voor op mijn toekomstige werkkamer. Je weet wel, die grote kamer waar ik mijn beloftevolle carrière zou gaan starten en waar ik als hardwerkende vrouw mijn brood zou gaan verdienen…! Sindsdien hangt de miniposter ingelijst aan mijn muur recht tegenover mijn bureau. De lijfspreuk verhuisde steeds met mij mee; naar mijn eerste, tweede en derde werkgever en mijn zoveelste werkkamer. Mijn slogan, mijn wijsheid. Ik heb hem in een opwelling gekocht maar ik denk dat ie bij me is gaan passen.

In het begin kreeg ik veel reacties op de spreuk. Collega’s dachten hardop: Waar haalt zo’n jong ding die levenswijsheid, die levenservaring vandaan? Bezoekers aan mijn werkkamer keken me verrast of verbaasd aan. Sommigen gniffelden of lachten erom. Later vertelde ik de jongste medewerkers of stagiaires regelmatig waarom mijn lijfspreuk zoveel waarheid bevatte. Maar het is stil geworden rond mijn ingelijste exemplaar.

Inmiddels ben ik zo aan de aanblik van de roze poster gewend dat ie amper meer tot me doordringt. Het is ‘mijn ding’ geworden, om in actueel Nederlands te blijven. In deze column schrijf ik nog een keer de slogan op. Hij is nu zo oud, verbleekt en belegen, dat ik hem niet langer op mijn kamer wil laten hangen. Na zo’n 22 jaar carrière, gaat deze dame iets anders aan de muur spijkeren. Mijn spreuk wordt nu toch vereeuwigd op de VWI-website. Heeft iemand een goede suggestie voor een nieuwe lijfspreuk voor een carrièrevrouw-op-leeftijd? Dan mogen de jonkies de mijne hebben: ‘A career woman has to look like a lady, act like a man and work like a dog.’

Joke Erasmus-Kooiman