Column : Lef
Mijn hart blijft maar tekeer gaan. Terwijl ik eigenlijk alleen maar een paar bekenden hoef te bellen. Waarom heb ik daar zoveel moeite mee? Bellen doe ik voor mijn werk ten slotte zo vaak.
Maar dit voelt anders. Ditmaal wil ik mezelf verkopen. Nou ja, mezelf, eigenlijk een dienst die ik aanbied, maar het voelt wel alsof ik mezelf wil verkopen. Ik moet gaan lopen leuren met dingen van mezelf. Dat voelt gewoon niet prettig.
En dus was ik heel blij dat ik ‘toestemming’ had mijn prioriteitenlijstje opnieuw op te stellen zodat ik dat bellen lekker onderaan kon zetten. Voelde wel even goed. Terug in mijn comfortzone, zoals dat zo mooi heet.
Totdat ik bedacht dat ik daar niets mee opschiet. Ik wilde zo nodig mijn bedrijf gaan verbreden, van alleen teksten schrijven over onderzoek naar ook schrijftrainingen geven aan onderzoekers. Van droom naar daad, zogezegd. Al jaren had ik in mijn achterhoofd dat ik dat wilde doen, de daadwerkelijke stap schoof ik voor me uit.
Daar had ik hulp bij gezocht: ik volg nu een jaartraject met coach en kleine groep andere ondernemers. Tot nu toe voor mij vooral een stok achter de deur. Heb ik kennelijk nodig. Om stappen te zetten en dingen te doen die ik alsmaar blijf uitstellen. Zoals mensen bellen om ze te vragen of ze mensen kennen die mijn training zouden willen volgen. Zo simpel, en toch zo’n moeilijke stap voor mij. Ik lach mezelf erom uit. Maar het helpt allemaal niets en de spanning blijft. Wel troostend om te horen dat anderen daar ook last van hebben. Alleen heeft iedereen een andere drempel.
Met zweet in mijn handen, pak ik dan toch die telefoon. En mensen reageren, natuurlijk, heel aardig. Elk telefoontje voelt als een overwinning. Maar elke keer gaat mijn hart weer te keer als ik het volgende telefoontje moet plegen. Totdat ik wanhopig denk: wanneer mag ik alsjeblieft stoppen van mezelf (of van mijn coach…)?
Het antwoord weet ik best: totdat die schrijftrainingen vol zitten. Moet ik nog wel even doorgaan. Dus zal ik maar gaan wennen aan een roffelend hart. Het bespaart mij in ieder geval de kosten van bijvoorbeeld bungee jumpen.
Leonore Noorduyn
www.deschrijfster.nl
Wil je reageren? Stuur een mail naar Leonore@deschrijfster.nl
Klik hier voor een overzicht van voorgaande columns.